Oleh : Sri Wahyuni*
I sara kampung kucak si bergeral Ketibung, ara sara kekanak si bergeral Rani. I umur pitu taun, Rani pé mayo ku SD Negeri Ketibung. Penuripen i kampung a sederhana ilen, den i kelilingi empus sawit urum cokelat si mujadi sumber penuripen masyarakat oné.
Cumen, gere méh né keluarga seberuntung oya, termasuk keluarga ni Rani ne.
Ara sara sesobohen Rani wet nomé urum até senang. Wé siep-siep paké baju sekolah si nge agak-agak pudar.
“Ine aku beluh mi we sekolah kah!”
Wé salam sire ciumné salak ni ine é si tengah nos poén i dapur.
“Aa anak ku, arih-arih dih i lah ni dené,” kené ine é siri senyum, bier pé payah.
Rani mumetih lagu hi ine é berjuang untuk kebutuhen tiep lo. Mejen sawah minyem oros ineé ku tetangga a kati nguk jerang kin kero kahé.
I perjelenen ku sekolah, Rani remalan munéngon pong-pong ngé tangon jema tueé ara si paké keréta, ara si paké parau. Bier pé payah wé tetap semangat.
“Pasti nguk ku ku dedik”, was ni kekire é.
Nge sawah ku sekolah, Rani munason tu si nge kikis ineé i umah kin ganti ni penan né. Waktué istirahat pong-pongé pé nge murum Rahmani, salah satu pongé si nge siep untuk mencaci Rani.
“Anak jema miskin,!
Tu we mah ko kini kin penan mu?”, cacié si kedik Amar, Rani senyum bier pé wes até e wé tetap senyum.
“Aa…giara ilen sén ku beli penan.” Jeweb é urum jiwe si tenang. Cumen, Feby, sehebet baiké dor belaé wé.
“Gere kunah Rani si paling penting nguk te berlejer nanpé tu ini pé sedep. Ara musenangan atéé.
Pan nyé tu ne, sire néngon pong-pong é man penan sedep. Bierpé até é sedih, wé betih hé behwe ine é gilen mu sén.
“Rani hanati ngih tiro ko sén ku jema tue mu?”, kune i Feby.
“Tap pakéa nge kul perjuangenné, Aku ngih mera néh munamah beban ni pakéa, ” jeweb ni Rani.
Luh hé remenang, penuh urum harapen.
“Aku bersyukur nguk ku ilen sekolah.”
Rani pé belejer urum giet ni atéé. Wé yakin beh ike pendidiken né nguk mengubah nasib ni jema tue é.
I perjelenen ulak sekolah Rani urum Feby ne ndemu urum kera si tengah mulintes i lah ni pasar a, pakéa sangka den terih olok. Rani gere nyerah.
“Tah Feby, kite pasti nguk te lolos ari kera-kera ni.” Akhir é roan né lolos ari kera ne den selamat sawah kumah hé.
“Aku ngih penah kemél urum hanasi ara termasuk tu ni”, Kené urum ling si tegas.
Taun demi taun pé nge mulo akhir é Rani lulus ari SD den kona terime wé i SMP Negeri 1 BPG. Ketike sesuk wé i panggung kelulusen, wé ninget kin perjuangen jema tue é.
Urum até si bangga wé mengucepen
“Allhamdulilah, berkat doa urum dukungen ari jema tueku nguk ku sesuk i tempat ini. Tahmi kite suguh-suguh i was ni nuntut ilmu kati nguk kite bahagien pakéa”.
I kuduk néya Feby senyum néngon né. Rani, bier pé mȯrip mu nyanya ko tetap berjuang demi baik ni até mu urum tekatmu nguk membewe mu ke masa si paling cerah.
Oya le masa depan. Kerna, ko dor menghergei tu si i kikis ine mu.*[SY]*
*Sri Wahyuni, alamaté i Tetingi, Kabupaten Gayo Lues. Lahir di i Ketibung tanggal 25 Maret 2009. Hobié munulis den bernyanyi. Wé bercita-cita mujadi penulis si terhola.





