Ayumi Minha Yusri
Temas ling ni Ervan Ceh Kul mungiringi perjelenen ni Nisa urum ama ine. I sepanjang perjelenen, batang ni kupi beriring rapi, senang aténte munengoné. Langit bersih urum cerah gere itutupi emun. Bierpé lo oya cerah, sejuk ni Bener Meriah tetap terasa temus sawah ku tulen.
Batang kayu mu-ayun-ayun munyamut Nisa urum keluargaé i Kampung Bukit Wih Ilang, kampung asalni ine ni Nisa, nge lemem pora pakéa gere penah liwet jelen kampung si belangi ni.
“Nisa, kejepmi nge sawah kite”
Kené ama ni Nisa, Nisa si tengah pebening waktu oya mujadi girang, enge lemem wé gere demu urum anan, olokdi wé mukalé. Pemarin mudemu onom tun si liwét, waktu oya Nisa umuré lime tun ilené. Wajah ni anan nge ibayang ni Nisa, bau sedep penjerangen ni anan lagu enge sawah ku iyungé. Serloni olok istimewa kén Nisa, nge i tetahé barang-barangé, termasuk wah ni pumu si iemah kin anané.
Gere terasa akheré sawah pakéa i umah ni anan, motor pé nge iparkir ni ama i alamen umah ni anan, pumu ni Nisa munuke pintu urum semangaté, wé musangka mayo ku umah kayu sederhana wa.
“Anan… anan… ini Nisa..anan isihen?”. Itetalu Nisa iwasni umah sesire iéngoné ku ruangen-ruangen atan umah, tapi anané gere ara teridah.
“Nengoné i empus ya ananmu ne”, kené ineé. Nisa makin galaken, wé gere penah ilen beluh ku empus ni anané. Bierpé, sebelumé wé nge penah ngunjung ku umah ni anané
“Isihen empus ni anan, ne? Aku malé ngutip kupi!”, pengunen ni Nisa ku ine é.
Ine Nisa senyum, renye iamikné pumu ni Nisa remalan ku kuduk ni umah, tubuh kucak ni Nisa musesangka, méh oya iuken ine é pintu dekat dapur. Iyoné teridah anané Tengah mungutip kupi.
“Anan..” Nisa musangka. Iulikné anan é.
“Nisa mukalé kin anan.” Kené Nisa.
“Eh kumpu ni anan, anan pé mukalé kén Nisa, hana kebermu nak?” Kené anan ku Nisa. Anan pé munulik Nisa, gere betihé Nisa malé géh, nge i méh né denemé, pakéa saling mungune keber.
”Nan, aku pé ménét munempuh anan ngutip!“ Kené Nisa.
Anané kedik nye iangukné ulue,“Nguk kumpuku, entah kite ngutip”. Kené anan.
Nisa munuet karung, renye i tempuhé anané ngutip kupi. Pakéa bebuet sire bercerite, seseger kedik, terkadang pu anguk-anguk. Wan até ni Nisa, kesenangen gere terbatas urum reta, tetapi nguk mudemu urum anané nge senang pedéh i rasa é.
Gere terasa nge setengah jem pakéa mungutip kupi, lalé pakéa becerak, sehinge gere sadar waktu mangan ruhul nge sawah.
“Mera ke bantu anan nos masam jing?“. Kené anan mari ngutip. “Masam jing asalé ari Gayo”.
Nisa pé muanguk, mera kené, wé pé mukarat beluh ku dapur. Anané senyum munéngon semangat ni kumpué, anan pé beluh ku dapur, ine gere urum mujerang, wé tengah beluh ku umah ni pongé waktu kucak.
“Bahan bahané nge ke ibetih Nisa?“
“Enggih ilen, nan”. Kené Nisa.
“Kuperinen bahan-bahané, Nisa munuweté nguk keh?” Kené anan, Nisa muanguk.
“Pertama weten gulé jaher iwasni kulkas a, renye 10 lede kucak”. Kené anan.
“Renye waluh lede ilang, lime lasun ilang, tulu lasun putih, seliming si nge anan keringen oyane, kuning tikik, pemarin opat ulung ni asam, i weten i kuduk ni umaha“
“Bohmi, nan.”
Nisa urum bibesé kuso kini munuwet bahan-bahan oya i dapur, méh oya wé nuwet opat lembar ulung ni a asam i deret ni umah. Nge mari oya, Nisa mayo kuwas ni umah, tapi lauhé mamur jejarié muluke.
“Eh Nisa mukune pumuma nak? Hanati murayoh?“
Kené anan urum wajah gunah, kerna gere ara jeweben ari Nisa, anan beluh ku arap ni umah, iemahé kotak P3K i pumué, anan urum bibesé i uwakié jejari ni Nisa.
“Nisa oyane tengah munangkap ulung ni asam, gere sengeje kona ulung si tejema, nan.” Kené Nisa akhiré i perené hanati pumué luke, setelah sengap.
“Bohta, istirahat renye, anan dih si mulanyut mujerang masam jingne.” Kené anan.
Nisa pé pengéné hana kené anan, renye wé remalan mayo ku ruang tamu. I rebahné bedenné ku sofa i ruang tamu. Anan mulanyuten mujerang, iuripné rara urum utem kayu, iboné belanga iatas nu tungku.
Umur ni anan memang gere néh mude, tapi kuet ilen bedenné, bibes ilen mujerang, i campurné bahan-bahan ku was ni belanga. I tamahné powa urum penyedep rasa. Méh oya igaru béwéné sawah rata awas ni masam jinga.
Setengah jem ari oné, bau sedep ni masam jing nge mulei ara. Nisa si nge malé mis oyane nge jege. Osop hék urum tunuhé kerena murasa aroma sedep ari dapurne. Nisa tir-tir uwet renye mulangkah ku dapur.
“Sakit ke ilené pumumu, nak?”
“Nge ara mujeger, nan” kené Nisa sesire senyum, renye wé mulangkah ku rak ni piring, iwetné piring urum mangkok, renye i bubuné iatas ni alas si nge idenang ama.
Nge mari berédang, Nisa, ine urum anan kunul murum-murum urum ama. Ine baru sawah i umah. Pakéa mangan sesire seseger besene, gure pedi suasana porak lo oya. Si kerna lememtu méwén i kota, lagu gere inget Nisa néh kune gure é mangan sesire mumanang ume si ijo. Nisa pé i betehé pemanganan kampung ni gere kalah rasaé urum pemanganen modern. *[SY]*
***
Ayumi Minha Yusri geralé. Lahir i Bireuen, 18 Oktober 2012. Wé anak si ulu bere ari pasangen Arpida Yusri rum Lisa Fizanah. Bersekulah i SDIT Al-Manar Bener Meriah. Hobié mubaca buku, munulis, munonton film rum mumengé lagu. Ari kucakmi, wé bercita-cita mujadi penulis, CEO, rum dokter. Salah satu penulis si muinspirasié kin menulis oyale Tere Liye.







